kindik

1. anat. Qorindagi bolani yoʻldosh (platsenta) orqali ona tanasi bilan birlashtiruvchi, bolani oziq moddalari bilan taʼminlash uchun xizmat qiluvchi ichak-nay.

1. Uchqunning kindigini kesganda, Tozagul koʻzlarini yumib, qalt-qalt titrab turdi. H. Gʻulom, Mashʼal

2. Bola tugʻilgach, shu ichak-nayni kesib tashlash natijasida qorin oʻrtasida hosil boʻlgan kichik chuqurcha; qorinning oʻrta qismi.

1. U [Soli sovuq] shoshib-pishib Azimboyvachchani koʻkragidan itargan edi, Azim uning kindigiga oʻxshatib tepdi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. koʻchma Markaz, oʻrta.

1. — Dashtning kindigi mana shu yer, — dedi Oʻktam. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

2. Mana, uch yildirki, Markaziy Fargʻona kindigida goʻzallik yaratyapmiz. Gazetadan

kindik soʻzi qatnashgan jumlalar:

Dorboz yuradigan arqonning oʻrtaroq joyidan koʻtarib turuvchi ikki yogʻoch uchlarining bir-biri bilan, shuningdek, arqon bilan tutashgan, kesishgan joyi.

1. Uni [dorbozni] kindikdan kindikka, chigʻiriqdan chigʻiriqqa yoʻrgʻalatib, salomat olib chiquvchi narsa uning qoʻlidagi langari! Shukrullo, Javohirlar sandigʻi