ko‘ks

1. aynan Koʻkrak.

1. Qoʻlini koʻksiga qoʻyib taʼzim qilmoq.

2. Xonaning toʻridagi poʻstak ustida oppoq soqoli koʻksiga tushgan katta sallali, ola choponli domla oʻtirardi. P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Jingalak sochlari koʻzlarini toʻsib turgan Raisa ikki qoʻli bilan onasining koʻksini ushlab, yigʻlab turardi. I. Rahim, Chin muhabbat

2. koʻchma Yurak, qalb.

1. [Yoʻlchi] Gulbogʻchadagi u pari koʻzdan gʻoyib boʻlguncha, otni sekin yurgizib, koʻksidagi cheksiz shodlik bilan qanoatlangan, shirin oʻylarga botgan holda ketdi. Oybek, Tanlangan asarlar.

3. koʻchma Biror narsaning oʻrtasi, ichi, bagʻri.

1. Yoshlar choʻl koʻksini yorib, tobora ilgarilab borardi. Sh. Gʻulomov, Shonli avlod

2. Gʻulomjon qizlarni koʻm-koʻk koʻksiga olgan gʻoʻzaga bir necha zum suqlanib qarab turardi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha