muzla

1. Muzga aylanmoq, muz hosil qilmoq, muz qoplamoq.

1. Suv muzladi. Yer muzladi. Ariq muzladi.

2. Toʻsatdan togʻdan sovuq shamol esdi. Bilchirab yotgan dalada yoyilib yurgan qoʻy-qoʻzilarning tuyoqlari, junlariga yopishgan loy muzladi. S. Anorboyev, Oqsoy

3. yetti razvedkachi muzlagan daryo ustidan bildirmay oʻtdilar. Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

2. Qattiq sovuq taʼsirida qotib qolmoq, toʻngmoq; yaxlamoq.

1. Qoʻlim muzlab qoldi.

2. Opang oʻrgilsin qoʻlingni ber! Voy, muzlab qolibsan-ku! A. Qahhor, Xotinlar

3. Yuragi siqilgan Anvar goh oʻtirib, goh yonboshlab, sovuqda muzlab ketgan mahsili oyogʻini turli vaziyatga solib koʻrar edi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. koʻchma. His-sezgisiz holga tushmoq; qotib qolmoq.

1. Qoʻrqqanimdan, butun vujudim muzlab, taxta boʻlib qoldim. E. Raimov, Ajab qishloq