posbon

1. kitobiy Biror kimsa yoki narsaning xavfsizligini, daxlsizligini taʼminlash uchun postda turgan kishi; qoʻriqchi, soqchi, qorovul.

1. Biri koʻk-da shunqor Biri chegarada yurt posboni. S. Abdulla

2. Shoir, tevaragi Shirim qorovul boshlik, maxsus posbonlar qoʻriqlagan hashamatli ipak chodirga kirdi. Oybek, Navoiy

3. Naqshinkor darvozaning ikki yonida ikki qurolli posbon shamdek qotib turardi. M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. koʻchma Muhofaza, himoya qiluvchi; saqlovchi, homiy.

1. Salomatlik posbonlari (shifokorlar).

2. Shirin soʻz, shirin muomala, shirin turmush — salomatlikning posboni boʻlib xizmat qiladi. Gazetadan

3. Malohat — hayo yonida posbon. Gazetadan