qabohat

1. ot Qabih ish, yaramas xatti-harakat; qabihlik.

1. Qanday pastkashlik, qanday yaramas qabohat! Shu mahalgacha sezmaganimga hayronman! deb oʻyladi Gʻulomjon. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Intizor har uy dilovar, Dilkusholar bazmiga, Gar oyoq qoʻysa qabohat, Yigʻlagay ostona ham. E. Vohidov, Muhabbat

2. sifatdosh Qabohatli, razil, qabih.

1. Qabohat ish.

2. Bozorning ustini tuman olibdi, Odamlarga qabohat kun boʻlibdi. Ochildov

3. Bu qabohat qirgʻin poyoniga yetmay, davlatpanoh aʼyonlari qurshovida jar yoqasida qator tizilgan oʻlim dorlari tomon yurdi. S. Karomatov, Soʻnggi barxan