qiltomoq

1. so‘zlashuv tili Qiziloʻngachning yara yoki boshqa sabab bilan torayib, ovqat oʻtmay qolishidan iborat kasalliklarning umumiy nomi; rakning bir turi.

1. Er-xotinning koʻz oʻngiga qoʻshnilari Joʻrabek akaning qiltomoqdan qiynalib oʻlgani kelib, vahima tushdi. Mirmuhsin, Umid

2. Shunday kasallikka duchor boʻlgan kishi.

3. koʻchma Kam ovqat yeydigan, chimxoʻr odam.

1. Hayot boyagiday qiltomoq boʻlib oʻtiraverdi, toʻgʻrisi, bu noyob baxt uning ishtahasini boʻgʻib qoʻygan edi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Emlashdan keyin, yegani badaniga yuqmaydigan qiltomoq birodarlari birdan ishtahaga kirgan edi. A. Dilmurod, Fano dashtidagi qush