қилтомоқ

1. сўзлашув тили Қизилўнгачнинг яра ёки бошқа сабаб билан торайиб, овқат ўтмай қолишидан иборат касалликларнинг умумий номи; ракнинг бир тури.

1. Эр-хотиннинг кўз ўнгига қўшнилари Жўрабек аканинг қилтомоқдан қийналиб ўлгани келиб, ваҳима тушди. Мирмуҳсин, Умид

2. Шундай касалликка дучор бўлган киши.

3. кўчма Кам овқат ейдиган, чимхўр одам.

1. Ҳаёт боягидай қилтомоқ бўлиб ўтираверди, тўғриси, бу ноёб бахт унинг иштаҳасини бўғиб қўйган эди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Эмлашдан кейин, егани баданига юқмайдиган қилтомоқ биродарлари бирдан иштаҳага кирган эди. А. Дилмурод, Фано даштидаги қуш