qontalash

1. Zarbdan yoki kasallik natijasida qizarmoq, koʻkarmoq; momataloq boʻlmoq.

1. Tosh teggan joyi qontalashib ketibdi.

2. Uning yuzlari shilinib, qontalashib yotardi. Mirmuhsin, Choʻri

2. koʻchma Serqonlikdan qip-qizil boʻlib turmoq.

1. [Direktorning] Semizlikdan koʻzlari qisilib ketayozgan, qontalashgan yuzlari tirsillab, yorilib ketguday. A. Muhiddin, Yuziga charm qoplagan kishi

3. koʻchma Qizil tusga kirmoq, qizarmoq.

1. Ufqda qora tutun, qontalashgan osmon. Gʻ, Gʻulom

2. Zindonbon, hozir oʻljasiga tashlanayotgan yoʻlbarsdek, qontalashgan koʻzlarida hirs sekin-sekin unga yaqinlashib kelardi. Mirmuhsin, Meʼmor