tus

1. Narsalarga xos boʻlgan rang, rang koʻrinishi.

1. Tusi oʻzgarmoq. Tusi oqarmoq, Tusini yoʻqotmoq.

2. Shuning uchun yoz kunlari maxdumning bogʻchasi oq, nimrang, ola-zangor, malla-lojuvard va boshqa tus kapalaklarning yalt-yult uchishlari bilan alohida bir koʻrinishga kiradi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. Marzalardagi maysa-giyohlar bir xil rangda — oltin tusida tovlanadi. N. Aminov, Suvarak

4. Mardon Yoʻlchiyevich novcha, yuzi choʻzinchoq, tusi ham Temirjonning chehrasiday tiniq ekan. J. Abdullaxonov, Oriyat

5. Odatda dengiz suvi koʻkimtir rangli, boʻladi. Primoryeda esa dengizning suvi temir zangining tusini eslatadi. Gazetadan

2. Tashqi koʻrinish; qiyofa.

1. Zamonlar oʻzgaradi, joyning ham tusi oʻzgaradi. Y. Shamsharov, Toshqin

2. Bolalarning qiy-chuvi, xotinlarning baqirib-chaqirishlari bu jimjit toʻqayzorga mahalla tusini berib qoʻydi. S. Ahmad, Ufq

3. Qizi shomda qaytganda, hovlida gard ham yoʻq, salqin, suv sepilgan, hovlining tusi oʻzgarib, chang bosib yotgan akaslar ham chehrasi ochilganday edi. S. Nurov, Narvon

4. Homid magʻrur tus bilan Ota-bekka qaradi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. Quvonch, qoʻshiq har yonda, Oq kaptarlar osmonda Parvoz qiladi koʻrkam, Bayram tusida oʻlkam. R. Bobojon

tus soʻzi qatnashgan jumlalar: