uzoqlash

1. Biror kimsa yoki narsadan nari (uzoq) ketmoq; yiroqlashmoq.

1. Zaynab orqasiga qaray-qaray, Otabekdan uzoqlashdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Choyxoʻrlar birin-ketin oʻrinlaridan turib, Oyqizning koʻzidan uzoqlashishga shoshilar edilar. Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

2. koʻchma Qarindoshlik, qadrdonlik, yaqinlik aloqalarini susaytirmoq yoki yoʻqotmoq; bordi-keldi qilmay qoʻymoq; begonalashmoq.

1. U [Mirzakarimboy] oʻz ichida oʻyladi: Onasining uzoqlashib ketgan togʻasini yigit bekorga yoʻqlab keladimi? Oybek, Tanlangan asarlar

2. Gavhar bir narsani tushunmasdi: Odamlar undan uzoqlashyaptimi yo oʻzi odamlarga begona boʻlib qolyaptimi? Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

3. Ravshan esa lahza sayin begonalashib, uzoqlashib borar, yoniga yoʻlatmasdi. Yoshlik