чайна

1. Оғиздаги таомни тишлар орасида майдаламоқ, юмшатмоқ.

1. Аҳмад парвойи палак, оғзини тўлдириб, нон чайнарди. Ф. Мусажонов, Ҳиммат

2. Отлар пишқириб туриб, хушбўй ҳўл бедани иштаҳа билан чайнамоқда эдилар. Ойбек, О. в. шабадалар.

2. Тирикчилик учун ишлатмоқ.

1. [Яхшибоев:] Майда чайнаб есанг, бу пул сенга кўп йилга етади. М. М. Дўст, Лолазор

3. с. т. айн. Ғажимоқ 5.

1. Машина қўлини чайнаб кетибди.

4. кўчма Бировни ғийбат қилмоқ, ёмон-лаб гапирмоқ; койимоқ.

1. Дадаси билан ойиси ҳамон унинг опоқ дадасини чайнаётган эди. Ёшлик

2. [Ёрқиной] Бир куни тўйга борган эди, хотин-халаж нуқул уни чайнаб ўтиришди. Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

5. кўчма салб. Бир гапни ҳадеб қайтаравермоқ; гапни чўзмоқ; ҳал бўлган масалани яна айлантириб муҳокама қилавермоқ.

1. [Бўтабой] Ўзи ҳам аниқ-равшан бир сўз айтолмай, гапни чайнай бошлади. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

чайна сўзи қатнашган жумлалар: