чулға

1. Айлантириб, атрофлаб ўрамоқ, атрофига ўраб қўймоқ, ўраб чиқмоқ.

1. Нари-бери бўз салласини бошига чулғаб дарвозадан ичкарига кириб бормоқда бўлган Сафар бўзчини махдум тўхтатди. А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Икромжон от жиловини эгар қошига омонатгина чулғаб, тол тагига келди. С. Аҳмад, Уфқ

2. Қопламоқ, босмоқ, буркамоқ.

1. она ичини ғира-шира қоронғилик чулғади. Ёшлик

2. Нурбек эти увушганини, теграсини нимҳарир туман чулғаганини пайқади. Ёшлик

3. кўчма Руҳиятини, вужудини эгалламоқ, банд этмоқ, қамраб олмоқ.

1. [Авазнинг] Кўксини алам, кек, ифодасиз бир ўтли туғён чулғади. С. Сиёев, Аваз

2. Сунбулахон аяни куни бўйи ваҳимали хаёллар чулғади. Мирмуҳсин, Умид

3. Шундагина бирдан Нурбекнинг вужудини қўрқув чулғади. Ёшлик