этак

1. Кийимнинг пастки, осилиб тушиб турадиган кенг қисми. Кўйлакнинг этаги. Тўннинг этаги

1. У гилваталик кўлини этаги барига артиб, Меъмор билан омонлашди. Мирмуҳсин, Меъмор

2. Ота-бола чопонларининг этакларини бар уриб, қазувга жўнаб кетдилар. Ж. Шарипов, Хоразм

2. кўчма Баъзи нарсаларнинг этакка ўхшаш осилган пастки қисми.

1. Қуёш қишлоқ устидан этагини йиғиб олган, кеч кира бошлаган эди. С. Зуннунова, Олов

2. Бир кун ҳамма ёқни рутубатли туман чулғайди, бир кун тунд борлик узра булут этагини судраб ўтади. Газетадан

3. Матодан пахта териш учун махсус тикилган, бир томони бўйинга осиб, бир томони белга боғлаб олинадиган буюм.

1. Бир этак пахта,

2. Кули этак билан чаноққа худди бўзчининг мокисидай бориб келяпти. Э. Райимов, Ажаб қишлоқ

3. Звено аъзолари сентябрнинг ўрталарида этак боғлаб, теримга тушдилар. Ўзбекистон қўриқлари

4. Баъзи нарсаларнинг, сатҳнинг чети, қуйи томони, охирги қисми.

1. Дала этаги. Саҳро этаги. Ҳовли этаги.

2. Шаҳарнинг ҳар иккала томонида экин майдони бўлиб, этаги ўрмонга бориб тақаларди. А. Убайдуллаев, Қонли издан

3. Булоқдан эмас, этакда ҳайқириб оқаётган сойдан сув олиб келтирарди. Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

5. Тоғ, адир, баландликларнинг пастки қисми; пастки қисмидаги жой, майдон.

1. Ёдгор оҳиста юриб, адир этагига тушиб кетди. Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Тепаликнинг этагидан ҳар хил овозлар эшитилди. Ёшлик

6. Ариқ, дарёнинг қуйи қисми; сувнинг қуйилиш жойи.

1. Зарафшоннинг этаги.

2. Кўкиш ҳаво билан чулғанган жилға этагида бир қора пайдо бўлган эди. П. Турсун, Ўқитувчи

7. Вақт эътибори билан охирги қисм, охир, сўнг.

1. Февралнинг этакларида кун исиб кетди. С. Анорбоев, Оқсой

2. Августнинг этакларига келиб, каналга сув очилди. Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

этак сўзи қатнашган жумлалар: