камчилик

1. Меъёрийликни, меъёрни бузувчи белги, нарса; нуқсон.

1. Жисмоний камчилик. Ишдаги камчиликлар.

2. Ёрмат Йўлчининг ишидан камчилик топиб, ўз маҳоратини унга кўрсатиш умидида, бир муддат кузатиб турди. Лекин унинг тажрибали кўзи Йўлчининг ишида ҳеч қандай камчилик кўролмади. Ойбек, Танланган асарлар

3. Тавба, одам яқин кишисидаги камчиликларни кўрмас эканми, деб қўйдим. Ҳ. Назир, Ёнар дарё

4. Катта иш бажараётган одам майда-чуйда камчиликларга йўл қўйиши табиий. Ф. Мусажонов, Ҳиммат

5. Бирон ишдан ортиқча қувониб ғурурланиш ҳам, ҳаддан зиёд хафа бўлиб кетиш ҳам камчиликдир. Мулоқот

2. сўзлашув тили Етишмовчилик, камлик, кам-кўст.

1. У камчилик кўрмасдан ўсди. Оиласининг еяр-ичардан, кийим-кечакдан камчилиги йўқ эди. Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

2. Бирон нимадан камчилигинг бўлса, айтгин. Мирмуҳсин, Умид

3. Кам одам, кам одам иштирокида; озчилик.

1. Камчилик овоз билан қабул қилинди. Камчилик кўпчиликка бўйсунади.