карж

1. Қовун ёки тарвуз тилимидан кўндалангига кесилган бўлак(лар).

1. Эпчил баковул дарҳол дастурхон ёзиб, энг олдин бир даста нон, кейин анжир, узум, карж қилинган қовун келтириб қўйди. М. Осим. Элчилар.

2. Алижон, қўлида бир карж тарвуз ушлаган ҳолда, бошини сарак-сарак қилди. Ҳ. Нуъмон, Фасллар

2. Дўппи тахининг тўрт қисмга ажраладиган бўлакларидан бири.

1. -Ҳой қуда, менга қаранг, — қўлидаги чуст дўппининг каржларини текислай туриб гапира бошлади Хосият хола Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

3. Бирор жой, сатҳнинг бир хилдаги ажралган қисми, бўлаги.

1. Табиатми, ёзги жозиба, афсун, Арча тоғларининг каржларида қор. С. Акбарий