кемир

1. Қаттиқ нарсани тиш билан қириб, ушатиб майдаламоқ; ғажимоқ.

1. Суяк кемирмоқ.

2. Уч-тўрт яшар сап-сариқ қизча пўсти арчилган сабзи кемириб турибди. П. Турсун, Ўқитувчи

3. Бирининг [оёқ кийимнинг] юз ярмини сичқон кемирган, бирининг юзи тагчармга ёпишиб кетган. Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Таталаб қийнамоқ, азоб бермоқ (руҳий кечинмалар ҳақида).

1. У минут сайт юрагини кемириб кетаётган бу дардни ҳеч кимга айта олмас эди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Нигоранинг илк бор Шер ака деганини эшитганида, баданини кемираётган оғриқни ҳам унутиб, аллақандай ширин, қайноқ бир ҳиснинг зўридан маст бўлган эди. С. Анорбоев, Оқсой