kemir

1. Qattiq narsani tish bilan qirib, ushatib maydalamoq; gʻajimoq.

1. Suyak kemirmoq.

2. Uch-toʻrt yashar sap-sariq qizcha poʻsti archilgan sabzi kemirib turibdi. P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Birining [oyoq kiyimning] yuz yarmini sichqon kemirgan, birining yuzi tagcharmga yopishib ketgan. Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Tatalab qiynamoq, azob bermoq (ruhiy kechinmalar haqida).

1. U minut sayt yuragini kemirib ketayotgan bu dardni hech kimga ayta olmas edi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Nigoraning ilk bor Sher aka deganini eshitganida, badanini kemirayotgan ogʻriqni ham unutib, allaqanday shirin, qaynoq bir hisning zoʻridan mast boʻlgan edi. S. Anorboyev, Oqsoy