кесим

1. Кесилган бўлак (карж, бурда ва шу кабилар).

1. Бир кесим нон.

2. Ҳаёт эса қимтиниб, тортиниб, онда-сонда бир кесим қовун олади-да, бир тишлаб, яна коса четига қайтариб қўяди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. Жек ҳамон тумшуғини чўзиб, кўзлари мўлтираб ётар, олдидаги сирли косада турган колбаса кесимларига қарамасди. Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

2. тех. Бирор жисмни текислик билан кесиш натижасида ҳосил бўладиган юза.

1. Цилиндрнинг кўндаланг кесими доирадир.

3. тилшунослик Гапнинг бош бўлакларидан бири; гапнинг асосини ташкил этиб, эга ифодалаган шахс, предмет ва ҳодисанинг ҳаракатини, ҳолати ёки белгисини билдирувчи бўлак.