kesim

1. Kesilgan boʻlak (karj, burda va shu kabilar).

1. Bir kesim non.

2. Hayot esa qimtinib, tortinib, onda-sonda bir kesim qovun oladi-da, bir tishlab, yana kosa chetiga qaytarib qoʻyadi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. Jek hamon tumshugʻini choʻzib, koʻzlari moʻltirab yotar, oldidagi sirli kosada turgan kolbasa kesimlariga qaramasdi. Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi

2. tex. Biror jismni tekislik bilan kesish natijasida hosil boʻladigan yuza.

1. Silindrning koʻndalang kesimi doiradir.

3. tilshunoslik Gapning bosh boʻlaklaridan biri; gapning asosini tashkil etib, ega ifodalagan shaxs, predmet va hodisaning harakatini, holati yoki belgisini bildiruvchi boʻlak.