кишилик

1. Инсоният; инсонга (одамга) оид.

1. Кишилик тарихи. Кишилик жамияти.

2. Меҳнат кишиликка азалдан йўлдош. Гулдаста

3. Кишилар эркин яшашдангина, билим олишдангина маҳрум этилиб қолмай, ҳатто шундай бир оддий кишилик фазилатидан — севмоқ, севилмоқдан ҳам маҳрум этилган экан. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Меҳмондорчилик, турли йиғин ва шу кабиларга кийиладиган кийим; кўча кийими.

1. Уйлигини топмаган кишиликни тўздирар. Мақол

2. Хадича хола сандиқдан амиркон кавуш-маҳсисини, кишилик учун деб олиб қўйган сурп кўйлагини дока рўмолини олди. Т. Алимов, Совға

3. — Ойи, эртага бозорга тушиб, кишиликка битта шим-у бир пинжак [пиджак] олсам дейман, — деди Аҳмаджон. А. Мухтор, Давр менинг тақсиримда

3. Саноқ сон ёки миқдор билдирувчи сўзлар билан қўлланганда:

4. 1) кишидан иборат, кишидан ташкил топган.

1. Беш кишилик комиссия

2. Шайбонийхон шаҳарда беш юз кишилик қўшин қолдириб, ўзи асосий лашкарлари билан шаҳардан нарида Хўжа Дийдор деган жойни қароргоҳ қилган эди. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

5. 2) кишига, одамга мўлжалланган.

1. Уч кишилик хона. Ўн кишилик палов. Корхонанинг минг кишилик данғиллама клуби қуриб битказилди.

кишилик сўзи қатнашган жумлалар: