кўкрак

1. Тананинг бўйиндан қорингача бўлган олд қисми; кўкс.

1. [Элмурод] Қизаргунча ювинди, ҳўл сочиқ билан кўкрак, бўйин ва яғринларини обдан ишқалаб, қонини бетга тептирди. Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Шаҳодат муфти қарийб бутун кўкрагини ёпган баҳайбат мош-гуруч соқолини қалам билан таради. А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Аёллар кўксидаги бир жуфт сут бези, эмизиш аъзоси; эмчак.

1. Гулнорнинг бўйи ўсиб, кўкраги тўлишиб, бутун гавдаси қизлик латофати билан яшнаган чоғда бойвачча уни кўз тагига олиб қўйган эди. Ойбек, Танланган асарлар

3. Кийимнинг юқори олд қисми.

1. Кўкрак чўнтак.

2. Унинг эгнидаги якка бортли шевиот костюм ҳали бўйига нисбатан ингичка бўлган қаддига кенглик қилади, кўкраги бир оз халта бўлиб, ёқаси кўчиб турибди. П. Қодиров, Уч илдиз

3. Ҳаво исимаган бўлса ҳам, хомсемиз ҳоким, формасининг кўкрак тугмаларини ечиб ташлаб, елпинишга тутинди. М. Исмоилов, Фарғона тонг отгунча

4. кўчма Юрак, дил.

1. Кўзи сўқирдан кўкраги сўқир ёмон. Мақол

2. Уйғоқ эдим [болани] эртага олиб кетар, ҳар нима бўлганда ҳам, кўкрагида оналик меҳри бордир [деди Сидиқжон]. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Гавҳарнинг йиғи аралаш бўғиқ овози Маҳкамга ўз кўкрагидан чиқаётгандай бўларди. П. Қодиров, Уч илдиз

кўкрак сўзи қатнашган жумлалар: