колонна

1. архит. Иморатнинг томи, пештоқи, ички қисмлари ва шу кабиларни кўтариб туришга хизмат қиладиган, асоси айлана ёки тўғри тўртбурчак шаклида бўладиган таянч, устун.

1. У [қоровул] қайтиб келганда, новча киши иморатга узоқдан кўзини гоҳ қисиб, гоҳ катта очиб қарар, пакана йигит унинг колонна ва деворларига чертиб, дераза ва эшикларининг бўёғини тирнаб, ҳидлаб кўрар эди. А. Қаҳҳор, Асарлар

2. Деразалари кенг ва эшик олди оппоқ чиройли колонналар билан безалган клуб биноси. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

2. Ҳарбий хизматчилар ёки ҳарбий бўлинмаларнинг бирин-кетин тизилган сафи; кетма-кет тизилиб борувчи одамлар, машиналар ва шу кабилар гуруҳи, сафи.

1. Тревога эълон қилиниши билан солдатлар дарахт паналарига, ўйдим-чуқур жойларга ўзларини олдилар, бутун колонна ерга ётди. И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Колонна дарвозага бурилиб, ҳовлига кирди ва олдиндаги капитаннинг командаси билан тўхтади. Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

3. Шу чоқ танклар колоннаси етиб келди-да, йўлда туриб олиб, тепаликка тўп ота бошлади. И. Раҳим, Чин муҳаббат