қоқил

Қоқмоқ феълининг мажҳул нисбати.

1. Деворга қоқилган мих. Томига тунука қоқилган уй.

2. Хонада ўнтача эски, чанг босган парта, кираверишдаги деворга катта-кон қора тахта қоқилган эди. П. Турсун, Ўқитувчи

3. Ҳасан ота айтгандек, ўртага қозиқ қоқилади. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

4. Шон қоқилган, бўйи бир қарич келар-келмас тайёр бачкана маҳсилар. Ойбек, Танланган асарлар

қоқил сўзи қатнашган жумлалар:

1. Юраётиб, оёғи учини бирор нарсага уриб олмоқ ва шунинг натижасида мункимоқ.

1. Қоқилсанг, тошдан ўпкалама! Мақол

2. Ўйлаб кетаётиб, тошга қоқилиб кетдим бош бармоғимнинг тирноғи кўчиб, четидан қон сизиб чиқди. Ў. Усмонов, Сирли соҳил

3. Сирож тротуардан туртиб чиққан ғиштни кўрсатиб, қизни огоҳлантирди: — Эҳтиёт бўлинг, қоқилиб кетиш мумкин. Ф. Мусажонов, Ҳури

2. кўчма Янглишмоқ, хато қилмоқ; шу тарзда панд емоқ, ночор ҳолатга тушмоқ.

1. Бу Викторнинг иккинчи марта қоқилиши Олдинги сафар танбеҳларсизоқ бир оз эсини йиққан эди. Ш. Ғуломов, Бўз ер уйғонди

2. Ҳозирча у қоқилмай, обрўсига путур етмай келяпти. Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. кўчма Бирор нарсадан, жиҳатдан қийинчилик, муҳтожлик сезмоқ.

1. Пулдан қоқилмоқ.

2. Гапнинг сираси шуки, қизнинг молини тўлатаман, деб отангиз бир оз қоқилиб қолдилар. Муштум