қувлик

1. Қув эканлик.

1. Унинг қувлигини ҳамма билади.

2. Лекин қувлиги учун айблаб бўлмайди шундай катта хўжаликни эплаш учун озгина айёр бўлиш ҳам керак. М. М. Дўст, Лолазор

2. Қув одамларга хос иш, хатти-ҳаракат.

1. Жангларда ботирликдан кўра қувлик, моҳирлик, эпчиллик иш беради. Т. Рустамов, Мангу жасорат

2. Ўзи ўлгудай тўғрисўз, ғир-ромлик, қувликни билмасди. Мирмуҳсин, Умид

3. Хафа бўлмагин-у, укам, мен сендан бунақа қувлик чиқади, деб ҳеч ўйламаган-дим. Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

3. Қув шахсга хос ҳис-туйғу, хислат ва унинг ифодаси.

1. Муса аканинг қувлиги тутди. Шарқ юлдузи

2. Қанча қувлик, шўхлик бор эди Раҳим аканинг кўзларида. Ф. Мусажонов, Ҳиммат