шунқор

1. Лочинсинмонлар оиласига мансуб кучли йиртқич қуш.

1. Икки шунқор талашса, бир қарғага ем тушар. Мақол

2. Шунқор қанча баланд учмасин, бари бир, уз уясига қайтади. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

3. Қарчиғай, лочин, шунқор сингари кичик йиртқич қушлар майда ҳайвонларни овлашга солинган. Фан ва турмуш

2. кўчма Мард, жасоратли, ботир шахсга нисбатан қўлланади.

1. Дала шунқорлари бу ерга [клубга] кино кўриш, янгиликлар билан танишиш учун тўпланганлар. Э. Охунова, Файзли оқшомлар

2. Бахт деган келмайди оддий тугунда, Уни келтиради юртнинг шунқори. Р. Бобожон

3. Тез бориб, шунқорларимга айт, Бобурнинг бошини кесиб келган одамга боши баробарлик олтин бераман! [деди Шайбонийхон чопарга]. Қодиров, Юлдузли тунлар