тирак

1. Нарсани бирор ҳолатда суяб, кўтариб, тутиб туриш учун қўйиладиган таянчиқ; тиргак, тирговуч, тирагич.

1. Деворга тирак қўймоқ.

2. Тирак қўйиб маҳкамлангандан кейин, унгур ёқдаги учидан ерга шовун ташланади. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. кўчма Қўллаб-қувватлайдиган, ёрдам берадиган куч; ишончли ҳимоячи, таянчиқ.

1. У — оиламизнинг тираги.

2. Қанчалик қийин бўлмасин, Низомжон қишлоқда қолишга, кексайиб қолган дадасига тирак бўлишга аҳд қилиб қўйди. С. Аҳмад, Уфқ

3. Мирҳайдарнинг бахтига, катта ўғли Мирсаид йигитча бўлиб, отаси ёнига кирди: Тирак бўлди — лой ийлаб, чарх тепди Мирмуҳсин, Тунги чақмоқлар