тутуриқ

1. Кимсанинг ўз сўзида, ваъдасида тура олиш хислати; лафз, бурд.

1. Тутуриғи йўқ одам.

2. Наҳотки, кечагина техникага биркитилган болаларни яна қайтариб, тупроқ ишига қўйишга тўғри келса! Болалар олдида лафз, тутуриқ қоладими? А. Мухтор, Туғилиш

3. Бир соатнинг ичида икки одамни иғвогарга чиқариб, яна сўзингиздан қайтиб ўтирсангиз, сизда тутуриқ борми ўзи? Муштум

2. Иш, гап-сўздаги қатъийлик, тайин.

1. мен бу дунёдаги ишларинг бетутуриқ деб юрсам, охиратдаги ишларингда ҳам тутуриқ йўқ экан. А. Қаҳҳор, Асарлар

2. Отамнинг дарди оғир, баъзи вақтлар иситма орасида аллақандай тутуриғи йўқ гапларни гапириб қўяди. Ғайратий, Менинг ёшлигим