adash

1. Yoʻlini yoʻqotib qoʻymoq.

1. U yorqin kunduzda yoʻlga chiqib, qorongʻi kechada adashgan kishiday, nima qilarini bilmay qoldi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Adashgan kimsadek, Furqat, qayon borgum bilolmasman. Furqat

2. Notoʻgʻri (xato) ish tutmoq, notoʻgʻri yoʻlga kirmoq.

1. Ha, oʻz manfaatini xalq manfaatidan yuqori qoʻyganlar doim adashadi. Uygʻun

2. Adashsang, toʻgʻri yoʻl soʻrgil, uyalma. Voqif

3. Ajrab yoʻqotmoq.

1. Vatanidan adashmoq. Uz toʻpidan adashmoq.

2. Otardan adashgan bir talay qoʻy-koʻzi oʻtlay-oʻtlay, bir tomoni zov, supraday maydonga tushib qolibdi. S. Anorboyev, Oqsoy

3. ..Adashgan oshiqlar bir-birin izlar. Murodxon

4.

2. Qalpogʻim adashibdi.