bekil

1. Yopiq holatga kelmoq; mahkamlanmoq, qopqoqlanmoq.

1. Sandiq bekildi. Eshik yaxshi bekilmadi. Xumning ogʻzi bekildi.

2. Lyuk bekilgach, laylakqor tindi, lekin quyuq tumanday chang dastgohda muallaq osilib qoldi. K. Yashin, Hamza

2. Toʻsilib yoki taqiqlanib, oʻtib boʻlmaydigan holatga kelmoq; yopilmoq.

1. Chegara bekildi. Yoʻl bekildi. Joʻmrak bekildi.

2. Otaxoʻja aka uning [Abdubilolning] yoniga oʻtdi. Endi chiqib ketadigan yoʻl bekilgan edi. S. Yunusov, Kutilmagan xazina

3. Panalanib, toʻsilib, koʻrinmay qolmoq.

1. Gullar oʻsib, devorning aybi bekildi.

4. koʻchma Taqiqlanishi, tugatilishi yoki belgilangan vazifa, ishni bajarib boʻlganligi sababli faoliyatdan toʻxtamoq, yopilmoq.

1. Majlis bekildi. Koʻrgazma bekildi. Institut bekildi.

5. Yigʻilib yoki bukilib yopilmoq.

1. Soyabon bekildi.