bezavol

1. Hech qanday zavol, zarar koʻrmaydigan; zavolsiz; abadiy, soʻnmas, barqaror.

1. Bezavol hayot. Bezavol quyosh.

2. Iloyo, shu yigitchaniyam umri uzoq, boʻlsin. Baxti bezavol boʻlsin. Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

3. Nazarida, nur toʻshalgan bu yoʻl bolalarning shodmon kulgisi yangragan bezavol olamga eltadigandek tuyuladi. E. Usmonov, Yolqin

2. Rivoji toʻxtamaydigan, orqaga ketmaydigan, doimo omonda boʻladigan.

1. Sizni koʻrsam, esga tushar togʻ qizi, Bezavol oʻlkaning begunoh qizi. H. Saloh

2. Toki mavjud ekan zaminda ayol, hayot abadiydir, dunyo — bezavol. Gazetadan