buqalamun

1. ot zool. Janubiy Osiyo-da tarqalgan, daraxtda yashovchi, sudralib yuruvchi, sharoitga qarab rangini oʻzgartib turuvchi kaltakesaksimon jonivor; xameleon.

1. Nazirboy toʻgʻri aytadi: buqalamun sharoitga qarab tusini oʻzgartadi. J. Sharipov, Xorazm.

2. Voy, diydoringni yel yesin-e, buqalamunning oʻzisan. T. Toʻla, Asarlar

3. Jahonning ishi xuddi buqalamunga oʻxshaydi. Oybek, Ulugʻ yoʻl

4. Savdogarchilik kasbi odamni buqalamun qilib qoʻyadi chogʻi. Yoshlik

2. sft. koʻchma Oʻzgaruvchan, birdek turmaydigan; rang-barang.

1. — Bu buqalamun falakning gardishiga boq, chirogʻim! — dedi Shokir ota. Oybek, Tanlangan asarlar