chars

taql. s. Muz, oyna, chinni kabi narsalarning sinishidan chiqadigan tovushlar haqida.

1. Oyna chars etib sindi. Muz chars etib yorildi.

1. 1 Shartaki, toʻrs, oʻjar; betgachopar.

1. Biydi momo hamon oʻsha-oʻsha — chars, achchiqsoʻz kampirligicha qolaberdi. Yoshlik

2. Ammo uning chars feʼli qarz olmoqni yoqtirmaydi. N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

2. Asov, yovvoyi tabiat, hurkovuch (hayvonlar, qushlar haqida).

1. Aytib boʻlmaydi-da, baʼzi otlar chars, oʻrgatilmagan boʻladi, ustidan uloqtirib tashlashi mumkin. N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar