duogo‘y

1. Duo qiluvchi, duo oʻquvchi; biror tilak bilan xudoga yolvoruvchi.

1. Oʻtirganlar dast turib, xon duogoʻyiga qulluq qilishdilar. S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Kimsaga yaxshiliklar tilovchi; mehribon.

1. Sen boʻlgaysan duogoʻyim, Jonim ena, xush qol endi. Murodxon

2. Aftidan, kampirim qazo qilganga oʻxshaydi. Duogoʻyimdan ayrildim, elat! Oybek, Quyosh qoraymas

3. Duolar oʻqib yoki yozib, goʻyo ins-jinslarni qaytaruvchi, shu yoʻl bilan kasallarni davolovchi shaxs.

4. Issiq-sovuqchi, azayimxon.

1. — Men shu vaqtgacha duogoʻydan hech shifo topmaganman — dedi Qalandar degan bandi. S. Ayniy, Doxunda.