g‘oyibona

1. Oʻzini koʻrmagan yoki suhbatlashmagan holda; orqavoratdan, sirtdan.

1. Gʻoyibona oshiq boʻlmoq.

2. Kumushning goʻzallik taʼrifini gʻoyibona eshitib, ogʻzining suvi keluvchi xotinli va xotinsiz orzumandlar qutidornikiga sovchilarini turnaqator yubora boshlagan edilar. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. U ham Oysha xolani gʻoyibona yaxshi koʻrib qolgani haqida yozar, bundan keyingi xatlarida esa suratlarini yuborishlarini aytar edi. S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

2. Nomaʼlum; favqulodda.

1. [Mahkam aka] Ogʻasining gaplarini eslardi. Eslagan sari, bagʻri butun boʻlib, koʻngli togʻdek koʻtarilar, olam boshqacha koʻrinar, allayoqdan gʻoyibona kuch beliga, koʻzlariga nur ato qilayotganga oʻxshardi. R. Fayziy, Hazrati inson