g‘oz

1. Yovvoyi yoki xonakilashtirilgan, boʻyni uzun, suvda suzuvchi yirik qush.

1. Anavi Toʻlaganning erkatoyi! Minaman, deb gʻozlarni quvlagani-quvlagan. A. Qahhor, Ogʻriq tishlar

2. Koʻklam keldi, uchib oʻtdi gʻoz-u turnalar. Gʻ, Gʻulom

3. Sohilida chayqalar qamish Uchib oʻtar baʼzan oʻrdak, gʻoz. Yo, Mirzo

2. koʻchma Gavdani tik koʻtargan holda: tik turib; tikka.

1. Gavdani gʻoz tutmoq. U gʻoz yurib chiqib ketdi.

2. Qizil shapkali qotmagina temiryoʻlchi minbarga yugurib chiqdi-da, Oxunboboyev oldida gʻoz turib raport berdi. H. Gʻulom, Toshkentliklar

3. Kaklik chiroyli boʻynini gʻoz tutganicha, mast koʻzlarini jovdiratib xonish qilardi. S. Anorboyev, Oqsoy

g‘oz soʻzi qatnashgan jumlalar:

eskirgan, kitobiy, aynan Gaz II.

so‘zlashuv tili Kuch-quvvat, kaloriya.

1. Gʻozi yoʻq ovqat. Oftobda turib, oʻgʻitning gʻozi qolmapti.

2. Dehqon yetishtirgan noz-u neʼmatlarning gʻozi boʻlsagina, pazandaning oshi totli boʻladi. M. Karimjonov, Patinjon

3. Koʻmiri yaxshi chiqmadi. Gʻozi yoʻqqa oʻxshaydi. R. Fayziy, Hazrati inson