g‘ururlan

1. Mamnunlik, faxr hissini tuymoq; faxrlanmoq.

1. Bemorlar erining qoʻlidan shifo topganidan benihoya gʻururlanardi. S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

2. Vatandoshlarimiz bilan suhbatlashar ekanman, ularning tantiligi, zukkoligidan gʻururlandim. Yoshlik

3. Elmurod bu ishga ozmi-koʻpmi oʻz mehnati singganini oʻylab, oʻzidan oʻzi gʻururlandi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Magʻrurlik, kibr hissini tuymoq, shunday holatda boʻlmoq; kibrlanmoq.

1. Ergash dunyoda shunday ajoyib narsaning borligini Xolmuroddan koʻra yaxshiroq bilganidan gʻururlanayotgan koʻrinar edi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Parpixoʻja yogʻchi poyloqchilik, chaqimchilik ishining muvaffaqiyatlaridan gʻururlanib toʻplagan maʼlumotini soʻzlab berarkan, ellikboshi uni toʻxtatdi. Oybek, Tanlangan asarlar