iblis

1. Odamlarni yoʻldan ozdiruvchi, yomon yoʻlga boshlovchi maxluq; shayton.

1. U, Saidgʻozining yuragiga iblis in qurgan tuhmatchi, butun badani zahar bogʻlab ketgan gʻarazgoʻyligini bilmagan ekan. S. Anorboyev, Oqsoy

2. koʻchma Iblisga xos xususiyatli odam.

1. Ezozxon odam suratidagi iblis hikoyasiga qoʻrquv ichida quloq solib oʻtirarkan, uning [Ziyodillaning] maqsadiga tushuna olmadi. H. Gʻulom, Mashʼal

3. Iblisga nisbatlovchi haqoratni bildiradi.

1. Qutidor, qizining maqsadiga tushunib, ikki turli qoʻlni darrov payqab oldi: — Vijdonsiz, iblis! — deb qoʻydi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar