isqirt

1. Juda ham kir; yagʻir, iflos.

1. Bekning koʻziga boʻyniga toʻrva osgan yupun ayol koʻrindi. Koʻylagi yirtiq. Oppoq bilaklari isqirt. H. Gʻulom, Mashʼal

2. Hovlida tinmay-qoʻnmay xizmat qilib yurgan paxmoq sochli, isqirt kiyimli yosh-qari xotinlar ham anchagina. Oybek, Tanlangan asarlar

2. Shunday holatga nisbatli haqoratni bildiradi.

1. Mingboshi oʻrnidan dast turib, Qudratga oʻdagʻaylandi: — Yoʻqol koʻzimdan, isqirt! M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. koʻchma Chiqit, keraksiz (narsa, kimsa).

1. Isqirt boʻlib laqillab yuramanmi, dedim-da, orqamdan oʻpkasini qoʻltiqlab yurgan Maxzumovga turmushga chiqib oldim. Gʻayratiy, Dovdirash

2. 20kishiga moʻljallangan bu oshxonaga 150 kilogramm non olinib, shundan 30 kilogrammi isqirtga chiqarkan. Gazetadan