karavot

1. Toʻrt oyoqli, ustiga koʻrpa-toʻshak solib yotiladigan uy-roʻzgʻor anjomi.

1. Sherbek hovli oʻrtasidagi yapasqi balxtut tagidagi karavotga yechinmasdan chalqancha yotdi. S. Anorboyev, Oqsoy

2. Uning [Zeboning] karavoti gʻirch-gʻirchidan onaning uyqusi oʻchib ketdi. Shuhrat, Shinelli yillar

2. Ustida koʻpchilik boʻlib oʻtirish (baʼzan yotish) uchun maxsus ishlangan, yoz kunlari hovli, choyxona va shu kabilar joylarga qoʻyiladigan maxsus qurilma; soʻri, kat.

1. Nuri giloslar ostiga qoʻyilgan, panjaralari koʻk boʻyoq bilan sirlangan katta yogʻoch karavotga qalin koʻrpacha yoyib, yostiqqa yonboshlab oʻtirar edi. Oybek, Tanlangan asarlar