kuyin

1. Qattiq achinmoq; tashvish tortmoq; xafa boʻlmoq.

1. Elmurod badiiy asarlar odamlarning tashna dillariga naqadar rohat bagʻishlaganini sezar, lekin bunday asarlarning oʻz tilimizda kamligidan kuyinar edi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. — Exudo, shuncha xor qilguncha, omonatingni olib qoʻya qolsang nima qiladi-ya! — deb kuyinadi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Ayash, achinish, gʻamxoʻrlik bilan qaygʻurmoq.

1. — Voy oʻlmasam, chiq-a, chiq vagoningga, yuragimni yording, — dedi onasi kuyinib. N. Safarov, Saodatning qissasi

2. Nizomjon urushda eri, oʻgʻli halok boʻlgan ayollarni koʻrgan. Ularga ich-ichidan kuyinadi. S. Ahmad, Ufq