o‘ymakor

1. Taxta, ganch, marmar va shu kabilarga oʻyib, gul, naqsh ishlovchi usta.

1. Bu [eshik ]qalin, baquvvat taxtalardan yasalgan boʻlib, mohir oʻymakorlar bezagan, usta boʻyoqchilar naqsh bergandi. S. Yunusov, Kutilmagan xazina

2. Oʻyib, zarb qilib ishlangan; oʻyma.

1. Oltin qubbachalar, oʻymakor gullar bilan bezangan eshikni ochib, kichikroq, lekin serhasham bir xonaga kirdi. Oybek, Navoiy

2. Uning [Abdulla Boltayevning] qoʻli bilan qilingan oʻymakor naqshlar eskizi 1937 yili Parijda ochilgan sanʼat vistavkasida ham yuksak baho oldi. S. Qodirov, Qirq kitobning toʻrt sahifasi

3. Tabaqalari keng, ochiq turgan oʻymakor shamshod darvoza Hasan ovchini qaʼriga tortib, yutib yubormoqchiday. Sh. Toshmatov, Erk qushi