qaytarma

1. Qaytarib, qayirib, buklab qoʻyiladigan, qayirma.

1. U [Avaz] uyiga yetib borib, chiroqni yoqdi, qaytarma yoqa kamzulini yechdi. J. Sharipov, Xorazm

2. Tilma zovurdan chiqib, tuproq uyumidan sakrab oʻtgan Alijon qaytarma etigiga yopishgan tuproqni jahl bilan qoqdi. X. Nuʼmon, Fasllar

2. sheva, aynan Qaytariq 4.

1. Azayimxonlarga yuboring, tumor qildirib taqsin, dami oʻtkirlarga yuboring, dam soldirsin, qaytarma qildirib ichsin, siz ham iching. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. [Kanizak Sidiqjonni] Oʻziga isitib olgan. Esizgina, buni bilganimda, oʻsha yerdan qaytarma qildirib kelar ekanman. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Ayollarning bilgani — irim, bilgani — qaytarma, bilgani — azayimxon. Choʻlpon, Kecha va kunduz

3. Xalq kuylaridan birining nomi.

4. so‘zlashuv tili Pul muomalasida uning maʼlum qismini oʻziga (oʻgʻrincha) urib qolish.

1. Kassir Davronov ishchilarga maosh berayotgan vaqtida oʻntalikdan bir-ikkitasini qaytarma qilib, tishining oqini koʻrsatib qoʻyadi. Mushtum