sirach

1. bot. Piyozdoshlarga mansub, adir va togʻlarda oʻsadigan koʻp yillik oʻsimlik.

2. Shu oʻsimlik ildizidan olinadigan kukun.

1. Buni [tayyor mahsilarni] sotib, charm, ip, sirach, mum singari kosibchilik uchun kerakli ashyolarni oladi. Oybek, Tanlangan asarlar

3. Qogʻoz, charm va shu kabilarni yopishtirish uchun shu kukundan suvga qorib tayyorlangan, koʻpincha etikdoʻzlikda, kosibchilikda ishlatiladigan yelim.

1. Akbarali otasining yonida ip eshib, sirach qorar, oyisining oʻgʻirda joʻxori talqon tuyib, zarang kosaga bir qoshiq shinni solib berishini toqatsizlik bilan kutardi. A. Muxtor, Chinor

4. koʻchma s. t. Surbet, xira, yelim (odam haqida).