сирач

1. бот. Пиёздошларга мансуб, адир ва тоғларда ўсадиган кўп йиллик ўсимлик.

2. Шу ўсимлик илдизидан олинадиган кукун.

1. Буни [тайёр маҳсиларни] сотиб, чарм, ип, сирач, мум сингари косибчилик учун керакли ашёларни олади. Ойбек, Танланган асарлар

3. Қоғоз, чарм ва шу кабиларни ёпиштириш учун шу кукундан сувга қориб тайёрланган, кўпинча этикдўзликда, косибчиликда ишлатиладиган елим.

1. Акбарали отасининг ёнида ип эшиб, сирач қорар, ойисининг ўғирда жўхори талқон туйиб, заранг косага бир қошиқ шинни солиб беришини тоқатсизлик билан кутарди. А. Мухтор, Чинор

4. кўчма с. т. Сурбет, хира, елим (одам ҳақида).