sug‘ur

1. Oʻrnashgan joyidan kuch bilan tortib chiqarmoq.

1. Ildiz sugʻurmoq. Ombur bilan mix sugʻurmoq.

2. Tushida qora matoga oʻralgan kishi uning [cholning] sogʻ qolgan yagona jagʻ tishini sugʻurib olayotgan emish. Yoshlik

3. Xolmatjon suvsizlikdan qorayib ketgan bir tup niholni sugʻurib olmoqchi edi S. Ahmad, Ufq

4. Qassob qiyma kabobni sixdan sugʻurib olib, sabzidek tish-lab yerdi. N. Aminov, Qahqaha

2. Tiqilgan, botgan joyidan chiqarib olmoq.

1. Moʻytanning keksa baliqchisi chorigʻini loydan zoʻrgʻa sugʻurib, qora tutun ichiga kirib ketdi. A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

3. Koʻchma Biror yerdan, toʻdadan, muhitdan ajratib, uzib olib ketmoq.

1. Popukday qizni issiq uyasidan sugʻurib, olib keldim. Oybek, Ulugʻ yoʻl

4. Solib qoʻyilgan, joylangan yeridan chiqarmoq, chiqarib olmoq.

1. — Bermayman degin, hali shunaqami? — aravakash qaltirab turgan qoʻllari bilan paypaslanib, yonidan pichogʻini sugʻurdi. X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar

2. U qilichini gʻilofidan sugʻurib, osmonda yarqiratdi. Mirmuhsin, Temur Malik

5. koʻchma Soʻrib, tortib olmoq; olib qoʻymoq.

1. Bezgakni hazil fahmlama. Kishi kuchini sugʻurib, shalpaytiradi. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

6. Chiqarib yubormoq, tarqatmoq, yozmoq.

1. Uning badanidan ona tuproq intizorligi, jang-jadal suronlari hordigʻini sugʻurib olayotganday boʻldi. Shuhrat, Shinelli yillar

sug‘ur soʻzi qatnashgan jumlalar: