topqir

1. 1 Navbatdagi guruh, turkum.

1. Mehriniso shoshib qolgan, kelayotganlar bosim oʻtirishmas ularni kuzatib qaytishi bilanoq, ketma-ket yana bir topqiri kirib kelardi. R. Fayziy, Hazrati inson

2. Marta, karra.

1. Ovchi birin-ketin ikki topqir oʻq uzdi.

2. Hirot xoʻrozlari kechaning sukutini ikkinchi topqir buzganda, Darveshali koʻzlarini uqalab, oʻz xonasiga chiqdi. Oybek, Navoiy

3. U Kolya bilan nima-dir shivirlashib, uch-toʻrt topqir eshikka chiqib keldi. H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Tez, darrov topadigan, fahmi oʻtkir; topagʻon.

1. Topqir odam,

2. Biri juda sevimli. Qoʻngʻiroqli qoʻzichoq; Ikkinchisi Bek nomli Ziyrak, topqir, ovunchoq. Z. Diyor

3. Izquvar oʻz atrofidagilarga Karaganda aqlliroq, idrokliroq, topqirroq boʻlishi shart. U. Normatov, Talant tarbiyasi