turmakla

1. Oʻrab yoki tugib bogʻlamoq.

1. Mayda-chuyda narsalarimni turmaklab, Toshkentga joʻnaydigan poyezdga tush-dim. M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Nimagadir orqasidan ikki oʻrim uzun sochini boshiga turmaklab oldi. S. Zunnunova, Uzilgan ip

3. U [Munavvara] turmaklab qoʻyilgan durrachasini yechib, serkokil sochlarini orqasiga tashladi. Gazetadan

2. Etagini, barini koʻtarib, belga bogʻlamoq, bar urmoq.

1. Suvchi yaktagining etagini beliga turmaklab oldi.

2. Ustiga Buxoroning olabayroq matosidan chopon kiyib, kamar oʻrniga choponini turmaklagan mulla-namo bir zot boʻlib, bu kishi yaroqsiz [qurol-siz] edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar