tuy

1. Keli, xovoncha va shu kabilarda yanchmoq, maydalamoq, kukun qilmoq.

1. Murch tuymoq.

2. Hovli yuzida joʻxori tuyib oʻtirgan Karomat Mehrinisoni koʻrib, dik etib oʻrnidan turdi. R. Fayziy, Hazrati inson

3. Onasi qandaydir oʻtlarning tomirini terib quritar edi-da, kelida tuyib, atala qaynatib berar edi. S. Anorboyev, Oqsoy

2. sheva Oqlamoq, tozalamoq (masalan, sholini). A

1. [ori oʻzining xotinini yomonlab ketdi: sholini sochmasdan tuyolmaydi, suv qaynatsa ham, tagiga oldirib qoʻyadi. A. Qahhor, Qoʻsh-chinor chiroqlari

2. Shu daqiqa onaning mehrli nigohi farzand gʻussasini mahv etishga qodir ekanini umrida ilk bor tuydi. H. Gʻulom, Toshkentliklar