yupan

1. Yigʻlashdan toʻxtamoq; ovunmoq (goʻdak haqida).

1. Bolalik ekan, yangi kiyim daragini eshitib, yupanib qoldim. I. Rahim, Olovkor

2. Bir yarim yashar chamasidagi bola goh yigʻlar, goh yupanib, onani emardi. Sh. Toshmatov, Erk qushi

2. Taskin topmoq; ovunmoq.

1. Xolmurod bu odamlar orasida bir oz yupandi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Uylanmay yoshi oʻtib ketayotgan oʻgʻlining gohi qizlar haqidagi gaplari Sharofat xolaga hamma vaqt sirli bir quvonch bagʻishlar edi. Hozir ham shu fikr bilan yupanib oʻz ishlari bilan ovora boʻldi. A. Muxtor, Chinor