zaif

1. Jismonan quvvati kam, bequvvat, nimjon, kuchsiz.

1. Zaif bola,

2. Jismonan zaif, keksaroq yoki sovuqqa ancha taʼsirchan kishilar, yaxshisi, kechqurun yotishdan oldin oyoqqa sovuq vanna qilishlari kerak. Fan va tur-mush

3. Gulchehra Sultonning titroq bosgan zaif qoʻllarini qaynoq yosh tomchilari bilan yuvilayotgan yuziga bosdi M. Xayrullayev, Tilla marjon

2. Tembr jihatdan baland, kuchli boʻlmagan; kuchsiz, past.

1. Gʻulomqodirning ovozi juda zaif chiqdi. Sharq yulduzi

2. Ayol kishining zaif ingragan ovozini eshitib, oʻziga keldi-da, otilib uyga kirdi. X. Ahrorova, Orifning davlati

3. — Qoʻrqmang, men — dedi Gʻulomjon, kuz yaprogʻiday titrab turgan zaif tovush bilan. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Iqtisodiy yoki harbiy jihatdan nochor, kambagʻal.

1. Siz koʻrayotgan gigant yonida iqtisodiy zaif xoʻjaliklar tiralib yotsa, bu nomutanosiblikni bizdan keyingi avlodlar kechirarmikan? A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat

4. Unchalik koʻp boʻlmagan, juda oz; xira.

1. Zaif shuʼla.

2. Sariq, moyli qogʻozdan zoʻrgʻa oʻtgan zaif nur toʻquvchi ayollarning tanda ustidagi qoʻllarigagina tushadi. A. Muxtor, Opa-singillar

5. Mahorat nuqtayi nazaridan kuchsiz, boʻsh; puxta ishlanmagan.

1. Biz Abdulla Qodiriyning ijobiy fazilatlari haqida fikr yuritar ekanmiz, undagi ayrim zaif tomonlarni ham koʻrsatib oʻtishimiz zarur. Gazetadan

2. Daho ulugʻ shoirning zaif joyini bilib oldi. T. Murod, Qoʻshiq

zaif soʻzi qatnashgan jumlalar: